Projelerde işler genellikle aynı sebepten tıkanır: kimin ne yapacağı, kimin karar vereceği belli değildir. Kime danışılacağı, kimin bilgilendirilmesi gerektiği de çoğu zaman havada kalır. Bu belirsizlik uzadıkça proje yavaşlar, aynı iş birkaç kez yapılır ya da hiç kimse yapmaz. Toplantıdan çıkarken “bunu kim üstlenecekti?” sorusuna net bir cevap veremiyorsanız, aslında sorun görev listesinde değil, rol tanımlarındadır. RACI matrisi tam da bu noktada devreye giriyor. Ben de yı

Bir sözleşme imzalandığında, ofiste o tarifsiz ferahlık dalgası yayılır. El sıkışmalar, tebrik e-postaları, satış ekibinin grup sohbetine düşen havai fişek emojileri. O dalga bana ulaşmaz. Bana ulaşan, birkaç gün sonra gelen sade bir mesajdır: "Müşteriye söz verdik, teslim tarihi belli, gerisi sende." Ve o tek cümlede, bu kurumda benim ne zaman akla geldiğim yazılıdır: Ortalık gri bulutlarla kaplandığı zaman. Ben çözüm mimarıyım. İşim, henüz var olmayan bir şeyin nasıl ayakta

Bilişim dünyasının koridorlarında fısıldanan, bazen kahve molalarında yüksek sesle dile getirilen, bazen de performans görüşmelerinde “iletişim becerileri geliştirilmeli” notuyla önümüze konulan o kadim efsaneyi bilirsiniz: “Teknik adamlar ukaladır, asabidir ve insan sevmezler.” Bize genellikle “IT Guy” derler. Karanlık odalarda oturan, siyah tişört giyen, sosyal yetenekleri körelmiş, “kapatıp açtınız mı?” sorusunu bir hakaret gibi yönelten o stereotip. Satış departmanı bizim